
کوچه لره سو سپمیشم زو اولوب
اشح باتار گلسه اگر ؛ لو اولوب
سن گلمدون هرزاد دونوب قوجالدی
یوخ حوصلم سبیل قالیب بو اولوب...
+ سلام
+ به کوچه ها آب زیاد پاشیدم گلی شد . طوری که اگر خر ( با عرض پوزش همان الاغه ولی بقول آی حبیبی خر مزه اشک نمی دهد - ترکی ده حقی ادا اولوب ) طوری که اگر خر هم بیاد رد نمیشه و بسیار لو شده ( لو همون گل و لای شدیده ) تو که نیومدی همه چیز عوض شد. همه چیز پیر شد. منم که حوصله نداشتم سبیلمو اونقدر نزدم که الان تبدیل به بو بورما شده ( بو همان سبیل کلفت تاب خرده ناصر الدین شاهی است ) .
+ البته قلم خوشنویسی وقتی دستته باید یه چیزی بنویسی...بداهه اومد تو ذهن روی قوطی کیک دعا نوشته و قلمی شد در یادگار ... خخخخ
+ اصلا بعضی طنزلر کلا عارفانه (!) دیلر....
+ بعصی لری که لطف ایلیب و منه خاطر نوبه یه دوروبلر بوراجان اللری آوریماسین. جهت تنویر افکار خصوصی من بیعتیمی هامی دان گوتدوم.. سورا دیمن دیمدیم ها.... هر کس اوز ایشین دالیسیجا گتسن... الله قوت ورسین... هر کس منه خاطر نوبه یه دوروب لطف ایلسین و نوبه یه دورماسین... مثل امیر کی بیدنه یدی و نوبه یه دورمادی...خخخخ البته من هش نوبه توتمامیشام ها... یعنی بیزیم چوره خانا کلا یاپمیر ... ایله بی دییلر یویشدیرجاخ... بیه بیزی کلا آیری صفه یازیبلار... و انت اعلم منا....
برچسب:
نویسنده: محمد محبی